Нағыз қаһармандар өлгеннен кейін де жаулары олардан қорқады, өйткені батырлар жауынгерлердің жаңа ұрпағын өздерінің үлгісімен шабыттандырады.
Сарапшы Сергей Кожемякин бұл сөзді «Хезболла» қозғалысының жетекшісі Сейед Хасан Насроллаға қатысты толық айтуға болады дейді.
Еуразия Тудейдің хабарлауы бойынша Израиль зұлымдықпен өлтірген ол кеше, 23 ақпанда жерленді.
Хасан Насралланың өмір жолы жауынгер, зиялы, Ливан мен бүкіл қарсыласу қозғалысының мүддесіне арналды.
Жеміс саудагерінің кедей отбасында дүниеге келген, он баланың тоғызыншысы ол бала кезінен сол кездегі Ливандағы өмірдің барлық жамандығы мен әділетсіздігін бастан кешірді.
Америка Құрама Штаттары мен Израиль әртүрлі халықтар мен діндердің өкілдері өмір сүретін бірегей мәдени дәстүрі бар бұл құтты өлкеде алауыздық тудыруға бар күшін салды.
Дұшпандықты қасақана қоздыру арқылы олар қарсыласудың азғантай түрін де жойып, Ливанды егемендігінен айыруды көздеді. 1975 жылы бұл ұзақ мерзімді азамат соғысына әкелді.
Сейд Хасан Насралланың отбасы Израиль мен оның сенімді өкілдері үшін белсенді аймаққа айналған Ливанның оңтүстігіндегі туған жері Джабаль-Амел аймағынан кетуге мәжбүр болды. Алайда, сынақтар оның сағын сындырмады, керісінше, жас жігіттің мінезін шыңдай түсті.
Ол зайырлы және діни оқу орындарында ыждаһатпен білім алып, әділетсіздіктің себебін түсініп, онымен күресудің жолын табуға тырысады. Нәтижесінде Насролла шиіттік «Амал» қозғалысына, ал Хезболла құрылғаннан кейін жаңа ұйымның қатарына қосылды.
Оның батылдығы мен оның кейінгі қызметінің маңыздылығын дұрыс түсіну үшін сол кезде Ливанда не болғанын елестету керек. Азамат соғысының тұтануына қанағаттанбаған империалистік күштер айқын агрессияға көшті.
1982 жылы Израиль қанды лаңкестік әрекет жасап, Ливанға басып кірді. Босқындар қосындары «Сабра» мен Шатилада» бейбіт тұрғындарды жан түршігерлік түрде қырды. Мұндай қылмыстардың саны жүзден асты.
Шиіттер қауымы да соққыға ұшырады. Осындай жағдайда басқыншыларға қарсылық көрсету үшін Хизболла қозғалысы құрылды. 1992 жылы Аббас әл-Мусавиді Израиль өлтіргеннен кейін ұйымның басшысы Хасан Насралла болды.
Ол қауіп-қатерге кешенді жауап беру ғана тиімді болатынын түсінді. «Хезболла» Израиль мен АҚШ-қа қарсы тұрумен қатар әлеуметтік-экономикалық мәселелерді шешуммен де айналысты.
Ливан қоғамында теңсіздік орын алды. Әсіресе шиіт қауымы ең үлкен қиындықтарды бастан кешірді. Мұның терең тарихи себептері болды. 1918 жылға дейін Ливанды билеген Осман империясы сүннит мұсылмандарына басымдылық берсе, кейін келген француз отаршылдары христиандарды, әсіресе марониттерді жақтады.
Хизболланың қызметі шиіттер қоныстанған аудандардың жан-жақты дамуына ықпал етті. Мұнда мектептер мен ауруханалар салынып, әлеуметтік қолдау жүйесі жақсартылды. Мұндай игілікті өзге этноконфессия өкілдері де пайдалана алды. Сейед Хасан Насролла атап өткендей, Ислам — тек дін ғана емес, қоғамды өзгерту және әділетсіздікпен күресу құралы.
Израиль мен батыстық үгітшілердің жалған сөздеріне қарамастан, Хезболла ешқашан басқа діни қауымдарға қарсы шыққан жоқ. Керісінше, ол христиандармен және друздармен сенімді қарым-қатынас орнатты. Нәтижесінде бұл азамат соғысырның аяқталуы мен саяси күштер арасында азды-көпті тепе-теңдік орнатуға ықпал етті.
Хезболла Ливанның оңтүстігін Израиль әскерінен азат ету қозғалысын басқарды. 2000 жылы сионистік басқыншылар өз күштерін шығаруға мәжбүр болды. 2006 жылғы израильдік шабуыл да дәл осындай масқарамен аяқталды. Хезболла өзінің табандылығы мен принципшілдігінің арқасында барлық прогрессивті күштің құрметіне ие болды.
Ливан мен басқа елдердің тұрғындары арасында Хезболлаға қолдау неғұрлым көп болған сайын Израиль мен АҚШ-тың билеуші элитасына жеккөрініш соғұрлым күшейе түседі.
Олар қозғалысты санкциялармен тұншықтырып, оны Ливанның басқа партияларына қарсы қоюға тырысты. Бұл айла-шарғылар сәтсіз аяқталды. Хезболла егемендік күштерінің өзегіне айналды. Оның берік ұстанымының көрсеткіші өткен парламенттік сайлауда ең көп дауыс жинауы болды.
Хезболла Сириядағы шетелден қолдау тапқан лаңкестік күштермен де күреске белсенді түрде атсалысты. Қозғалыс жауынгерлері жандарын аямай ДАИШ, Джебхат ан-Нусрат және басқа да экстремистік топтардың ілгерілеуін тоқтатты.
Бірақ Ливан мен бүкіл Батыс Азиядағы бейбітшілік пен тыныштық империалисттер үшін тиімсіз болды. Олар өздерінің пасық мақсаттарына жету үшін аймақты бейберекетсіздікке батыруды ұйғарды. Газа секторы жантүршігерлік геноцидтің құрбаны болды. Содан кейін соққы жою күштерінің жолында тұрғандардың барлығына: Ливанға, Сирияға, Йеменге жасалды. Қанішерлердің құрбандары Сейед Хасан Насралла бастаған «Хезболла» басшылығы болды.
Одан кейін бір топ саясаткер мен ақпарат құралдары «Хезболла әлсіз және Израильге қарсы тұра алмайды» деп айқайлай бастады. Бұл мүлдем өтірік. Біріншіден, адал шайқас пен тасадан тиген пасық соққыларды салыстыруға болмайды. Сионистердің әрекеттері дәл сондай болды.
Екіншіден, Израильдің артында бүкіл Батыс әлемі тұрды. Олар басқыншылардың қолдарын босатып, қару-жарақпен қамтамасыз етіп, қылмыстарының жазасынан қорғайды. Заңсыздықты үнсіз бақылап отырған араб және мұсылман мемлекеттерінің көпшілігі басшыларының ұстанымы да олардың жасқаншақтығын көрсетті.
Үшіншіден, қарсыласу қозғалысы жойылған жоқ. «Хезболла» соншалықты әлсіреген болса, Израиль Ливанның оңтүстігін басып алу жоспарын оңай орындап, атысты тоқтатуға және әскерлерін шығаруға келіспейтін еді. Дұшпандар «Хезболладан» қорқады, өйткені оның артында көп адам тұрғанын біледі. Бұл – Сейед Хасан Насролланың еңбегі. Ол мыңдаған күрескерді тәрбиелеп, тіпті өлгеннен кейін де залымдармен күреседі.
Сергей Кожемякин












